Maladroid:
Φραγκοφονιάδες... assemble!
Archanger:
Για να καταλάβω, το θέμα
μας είναι digital vs retail;
Maladroid:
Όχι, οι καταναλωτικές συνή-
θειές μας και κυρίως η τιμή στην οποία αγο-
ράζουμε παιχνίδια. Προφανώς το digital vs
retail παίζει σημαντικό ρόλο σ’ αυτό.
WelniHelmi:
Καλά, αν βρω κάτι συλλε-
κτικό retail και μου αρέσει, το έχω τσιμπή-
σει χωρίς δεύτερη σκέψη. Να πω ότι έχω
λιώσει σε Guitar Hero; Θα το πω. Να πω ότι
έχω δύο ψεύτικες κιθάρες, ένα ψεύτικο
drumset και ένα ψεύτικο μικρόφωνο; Θα το
πω και αυτό.
Archanger:
Νομίζω ότι η καθιέρωση της
digital αγοράς (Steam, GOG κ.λπ.) έχει κα-
τεβάσει πολύ τις τιμές. Όταν είναι να πάρω
full price παιχνίδι το σκέφτομαι, καθώς ξέ-
ρω ότι σχετικά σύντομα θα βγει σε προσφο-
ρά. Στα «κουτάτα» αυτό πολύ απλά δεν
ισχύει, ειδικά στην Ελλάδα. Βλέπεις κάτι
40
άρια σε παλιούς και μάλιστα όχι ιδιαίτερα
επιτυχημένους τίτλους και αναδιπλώνεσαι.
Maladroid:
Ναι, αυτό που στην Ελλάδα
κάνουν χρόνια να κατεβάσουν την –ήδη
φουσκωμένη– αρχική τιμή έχει καταντήσει
πλέον ένα κακό αστείο, με το οποίο δεν γε-
λάει κανείς. Προσωπικά, από τη στιγμή που
το διαπίστωσα, έπαψα να κοιτάζω τιμές
στην εγχώρια αγορά.
Archanger:
Ε, ναι. Άλλωστε πολύ συχνά
προτιμώ πλέον το digital. Είναι και πρακτικό
το θέμα. Ειδικά όταν πέφτεις πάνω σε κάτι
κινήσεις σαν αυτή του GOG πρόσφατα, όσο
κολλημένος και να είσαι με το κουτί, κολά-
ζεσαι.
WelniHelmi:
Τι κάνανε στο GOG, για πεί-
τε μου και εμένα.
Maladroid:
Για το Insomnia Sales, λέει.
Έβγαζαν περιορισμένα κομμάτια σε flash
sale που κάποιες φορές έκαναν φτερά σε
δευτερόλεπτα. Οι τιμές σε ορισμένα ήταν
χώμα.
Archanger:
ΧΩΜΑ όμως.
Maladroid:
Βλέπεις κάτι τέτοια και ανα-
ρωτιέσαι αν έχει νόημα να αγοράσεις ένα
game τις πρώτες μέρες που βγαίνει, είτε
retail είτε digital.
WelniHelmi:
Και βρίσκεις φετινά παιχνί-
δια σε τόσο μεγάλες προσφορές;
Maladroid:
Άμα περιμένεις μερικούς
μήνες, άνετα. Ειδικά όταν επίκειται καθιε-
PC Master
136
GAMERS GO SHOPPING
Όλοι ξέρουμε ότι το gaming θέλει λεφτά. Μπορεί ο πρόσφατος καταιγισμός από free-to-play
παιχνίδια ώρες-ώρες να μας ξεγελάει, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι πέρα από τη
συντήρηση/ανανέωση του hardware, η απόκτηση των ίδιων των games αποτελεί μία διαρκή
«
αιμορραγία» για την τσέπη μας. Ή μήπως όχι; Σίγουρα τα 40-50 ευρώ που ζητάνε οι
βαρβάτοι τίτλοι την πρώτη μέρα κυκλοφορίας τους είναι ένα τσουχτερό ποσό, αλλά πόσοι
είναι εκείνοι που ψωνίζουν σε αυτά τα επίπεδα τιμών; Και ποιος ο λόγος για κάτι τέτοιο, από
τη στιγμή που δεν περνάει εβδομάδα (για να μην πούμε μέρα) που να μην κάνει την
εμφάνισή του ένα καινούργιο bundle, μία ανακοίνωση γενικευμένων προσφορών κάποιου
καταστήματος ή μία γενναία μείωση τιμής στο game που έχουμε βάλει στο μάτι. Κάπως έτσι,
άλλωστε, χτίζονται τα backlogs που είναι ορατά από το φεγγάρι...
«
Μπες να σε πάω για ψώνια στου Gabe, βρε κουτό. Ναι, ναι, θα σ’ αφήσω να πάρεις όσα θέλεις κι
ας μην τα χρειάζεσαι».
Γιατί καμιά φορά τα ωραιότερα πράγματα στη
ζωή... είναι πράγματα.
